sad but true

هر روز دارم فردا میخوابم.

تو سنی که داری نیستی،تو با سایز لباس هایی که می‌پوشی تعریف نمی‌شی. تو با‌ وزنت،رنگ چشمات و اسمت تعریف نمی‌شی. تو کتابایی هستی که می‌خونی و هر اشکی که می‌ریزی. تو آهنگ هایی هستی که تنهایی بلند می‌خونی، تو همه‌ی مکان هایی هستی که درونشون احساس آرامش می‌کنی. تو افکار و شخصیت قشنگی که داری هستی. تو چیز هایی هستی که بهشون اعتقاد داری. تو عکس هایی هستی که توی اتاقت می‌گیری و آینده ای هستی که راجع بهش رویا پردازی می‌کنی. تو از کلی زیبایی ساخته شدی ولی به نظر می‌رسه که فراموشش کردی وقتی تصمیم گرفتی که خودتو بر اساس چیز هایی که نیستی تعریف کنی.

عاشق شدن وقتی از خودت خوشت نمیاد، خیلی دردناک میشه چون هر چی بیشتر دوستش داری، بیشتر به چیزهایی که تو خودت دوست نداری خیره میشی و قبل از این که اون تو رو رد کنه، ذهنت قبلا قانعت کرده که از اول هم لایق انتخاب شدن نبودی.

What's in my pocket?

My clean aesthetic vibe be like:My clean aesthetic vibe be like:

عاشق کاراکترهاییم که دو نفر دیوانه‌وار عاشق همدیگن، اما هیچ‌وقت به هم نمیرسن و حتی نمی‌تونن احساساتشون رو برای خودشون هم کاملا بپذیرن.

Supernatural isn't a show everyone will truly understand. You have to have experienced certain emotions to really get it. You also need a pretty strong sense of humor to appreciate the way it balances heartbreak with comedy. It's the kind of story that stays with you long after it's over. It makes you laugh, cry, question life, and get attached to characters in ways you never expected. It's just not for everyone and that's part of what makes it so special.

به دختر‌‌ها که نگاه میکنم، واقعا امید به زندگی میگیرم.

کاش یکی رو پیدا کنم تا با هم عروس مرده ببینیم.

دوست داشتم زندگی جوری پیش بره که مخاطب نامه‌ی کسی باشم.

لطفا قبل از رفتن به دانشگاه، کلاس املا بگذرونید.